uilenleden schrijven

Ieper 2020



Donderdag 25 juni

We hadden gepland om in mei met het Onze Heer Hemelvaart weekend de internationale driedaagse van Ieper mee te wandelen. Maar ook hier gooide Corona roet in het eten.


Uiteindelijk hebben we beslist om toch naar Ieper te gaan, en zelf wandelingen uit te stippelen. Een aantal van die wandelingen zijn gebaseerd op de wandelknooppunten van het wandelnetwerk Ieperboog. De laatste namiddag hebben we een stadswandeling gedaan van de toeristische dienst. We hebben een hotel uitgezocht dat vlakbij een wandelknooppunt ligt. Dit hotel is een heropgebouwde kasteelhoeve en lag tijdens de eerste wereldoorlog in de frontlinie. In de tuin van het hotel is een klein openluchtmuseum met restanten uit de oorlog.


Het hotel ligt op een paar honderd meter van het Hooge Crater museum. Tijdens ons verblijf hebben we daar wel een hapje gaan eten, maar tijd om het museum zelf te bezoeken hebben we niet gehad.


Ieper wordt de kattenstad genoemd. Ook ons hotel had de gepaste decoratie om dit te benadrukken.


We hadden een kamer gekregen in het nieuw aangebouwde gedeelte van het hotel. Deze beelden, die je wel vaker ziet in Ieper, sierden de inkomhal.


In de middeleeuwen werden katten, net als heksen, als kwaad aanzien en gedood. In Ieper werden de katten van de Belforttoren gegooid. Doordat Ieper langer dan andere gebieden de heksenjacht op katten volhield, verkreeg de stad de naam van kattenstad. Op het domein liepen echter ook twee jonge levende exemplaren om te bewijzen dat dit gebruik in onmin is geraakt.



Vrijdag 26 juni

’s Ochtends steken we de straat over en begeven ons naar knooppunt 73 dat zich vlakbij bevindt. Vandaag gaan we een wandeling maken langs knooppunten, met een kleine afwijking voor een rustpauze.


Het eerste stuk brengt ons langs en een kerkhof en door velden naar de vijver van Zillebeke. Aan de vijver is een B&B gelegen met een drankgelegenheid. Maar op een site van een immo kantoor heb ik geleerd dat we hier geen drankje kunnen verkrijgen: het gebouw staat te huur.


Wanneer we verder wandelen komen we al snel langs het pomphuis van het oude waterzuiveringsstation.

Het is op deze plaats dat we vorig jaar, toen we meededen aan de Internationale driedaagse, een rust hadden. We kregen hier toen een ijsje, wat bij de warme temperaturen meer dan gesmaakt werd. De wandeling ging toen ook door het waterzuiveringsstation, wat nu natuurlijk niet mogelijk was.


We wandelen verder naar de oude vestigingsmuren rond de stad Ieper. Na een stukje wandelen over deze versterkingen, wijken we even af van de knooppunten om een rust te nemen op Pacific Island. Terwijl we op het terras zitten achter een drankje gaan de hemelsluizen open. Gelukkig hebben we een afdak boven ons hoofd. Eens de bui vertrokken is, gaan wij ook weer op pad. We moeten nu een heel stuk wandelen langs het Ieperlee kanaal. En helaas zijn de weergoden ons niet goed gezind: op dit lange rechte stuk zonder mogelijkheden om te schuilen krijgen we een nieuwe zware regenbui te verduren.


Het duurde geen vijf minuten voor het wegdek onder water stond en ieder van ons met natte voeten verder moest wandelen naar het domein Palingbeek waar onze middagstop voorzien was. Mensen die al eens deelgenomen hebben aan de vierdaagse van de IJzer zijn hier misschien ook al eens doorgewandeld (niet elk jaar passeert het parcours hier). Toen we in het domein op een paar honderd meter stonden van ons rustpunt, kregen we te maken met Antwerpse toestanden: werken, en dus een omleiding. En ja, ook hier, moet je het doen met één wegwijzer en daarna niets. Mits enige omweg konden we genieten van ons middageten.


Na de middag hebben we dan nog een stukje gewandeld in het domein van de Palingbeek. We kwamen langs het werk van Koen van Mechelen (Landarinstallatie) dat bestaat uit ongeveer 600 000 beeldje. Elk beeldje staat voor een van slachtoffers die het leven lieten ten gevolge van de Eerste Wereldoorlog in België. Er staat telkens een dog tag op, het universele identificatiesysteem voor frontsoldaten. Daarop staat de naam van een slachtoffer uit de digitale Namenlijst die door het In Flanders Fields Museum in Ieper wordt samengesteld. Op elke dog tag kwam ook de naam van een maker te staan.


Nadien zijn we bij de oorlogssite van Hill 60 beland. De heuvel heeft een hoogte van 60 meter en was een strategisch uitzichtpunt. De terreinen zijn bewandelbaar. Vlakbij is er voor de vermoeide wandelaar ook een taverne-restaurant. Van dit punt zijn we via kleine wegen en door velden naar het hotel gewandeld.


Wandelpunten in wandelnetwerk Ieperboog die we gebruikt hebben: 73 – 72 – 71 – 70 – 69 – 33 – 68 – 67 – 66 – 65 – 62 – 61 – 60 – 47 – 20 – 19 – 18 – 17 – 16 – 15 – 26 – 25 – 24 – 28 – 29 – 44 – 70 -71 - 72 – 73


Route: https://www.routeyou.com/nl-be/route/view/7423123/wandelroute/ieper-dag1


Zaterdag 27 juni

We hadden wat postkaarten bij om op te sturen, maar geen postzegels. Ofwel moesten we naar het postkantoor in Ieper centrum, ofwel konden we naar het postpunt in het volgende dorp. Het is de tweede optie geworden omdat we naar het postpunt konden wandelen langs rustige wegen. Met behulp van Routeyou heb ik op vrijdagavond de uitgestippelde wandeling op de GPS gezet zodat we die zaterdag konden gebruiken.

Voor de wandeling naar het postpunt zijn we aangewezen op de GPS. Er zijn geen knoopunten beschikbaar waarvan we gebruik kunnen maken.

Voor de heenweg zijn we “onder” de grote baan gebleven. We zijn over kleine wegen gewandeld, maar ook via paadjes door weides.


Onderweg kwamen we pijltjes tegen van een plaatselijke wandelclub die een route had uitgestippeld voor een maand (althans volgens de info op de pijlen). Op de terugweg blijven we dan aan de “bovenkant” van de grote baan. Deze route had weinig veld en meer verharde wegen. Het waren wel enkel kleinere wegen die vrij rustig waren.






Route: https://www.routeyou.com/nl-be/route/view/7494469/wandelroute/ieper-zonnebeke-postpunt


Na de middag hebben we een wandeling gemaakt tot Hill 62. Ook deze wandeling was gepland langs knooppunten, maar door een vergissing bij het noteren is de realiteit iets anders geworden dan de planning. En helaas verliep het eerste stuk van deze wandeling in de regen, al was het deze keer gelukkig enkel motregen.


Hill 62 heeft een museum, en je kan er ook restanten van loopgraven gaan bezoeken. Dit hebben we niet gedaan aangezien de meerderheid van ons geen gesloten wandelschoenen aanhadden (die stonden immers nog te drogen). Behalve restanten van de oorlog van 14-18, kan je ook iets moderner materiaal bekijken. Na een korte rust, zijn we droog terug naar onze verblijfplaats kunnen wandelen.






Zondag 28 juni

Vandaag hebben we de auto geparkeerd aan het station in Ieper. We gaan twee lussen doen: de eerste naar de vijver van Dikke Bus, de tweede een stadswandeling opgeteld door de toeristische dienst.


Voor de eerste lus moesten we in het begin nauwlettend de GPS in het oog houden, want het eerste stuk is wandelen tot aan een knooppunt. Dat verliep vlot omdat we al onmiddellijk een wegwijzer vonden naar het wandelpad dat we nodig hadden. Ondanks het feit dat we de voorbije jaren een aantal keren in Ieper geweest zijn, was het eerste stuk een stadsdeel dat onbekend was. Eigenlijk waren het eerder de buitenwijken met veel natuur. Aan de vijver van de Dikke Bus hebben we even een stop gehouden, om daarna via velden en weer andere buitenwijken terug naar het station te wandelen.


Route: https://www.routeyou.com/nl-be/route/view/7431452/wandelroute/ieper-dikkebus-toertje


Na een hapje te hebben gegeten, beginnen we aan de stadswandeling.


Deze is op de grond gemarkeerd door twee symbolen, waarvan één de te volgen richting aangeeft. We hadden ook een extra folder aangeschaft bij de toeristische dienst waarin belangrijke historische gebouwen staan beschreven alsook de route.


Vertrek en aankomst: Grote Markt
Langsheen Ieper en Flanders Fields museum gaan we richting Lakenhalle en het 13de eeuwse Vleeshuis. Voor de eerste wereldoorlog werd daar vlees verkocht. Nu wordt het gebruikt voor evenementen.
Na het volgen van wegindicatie komen we aan de Vismarkt. Op de natuurstenen verkoopbanken werd vroeger de vis uitgestald.


Langsheen het Belle Godshuis en het Merghelynck Museum komen we aan het Steen, een gotisch pand van uit
de 14de eeuw.
Via het zaalhof gaan we naar de Vestingen met de
Bourgondische toren. Wij wandelen dan via het kruitmagazijn
verder naar Brouwerij “De Kazematten”.
Vervolgens komen we aan Het Onthaalcentrum “De
Kazematten” er zijn hier 5 ondergrondse ruimtes. Tijdens de
eerste wereldoorlog richtten de Britse troepen deze bomvrije
ruimtes in als hoofdkwartier. Tijdens de tweede wereldoorlog
was het een schuilplaats voor de Ieperse bevolking. Na de
oorlog was het een ijsfabriek en een championkwekerij. Nu is
het een informatiecentrum over de vestingen en zijn er ook
tijdelijke tentoonstellingen.
Nu gaan we via de Menenpoort en Veemarkt naar ons vertrekpunt de Grote Markt.


Uilenleden schrijven ...