wist je dat

Onze Uilentocht 2019: The day after...

Of … van een rotdag gesproken!


Vanmorgen met moeite om half zes uit mijn bed gekomen om tijdig naar Antwerpen te kunnen vertrekken.
Gelukkig niet te druk op de baan zodat ik om halfacht op ’t werk aankom om mijn auto te parkeren. Snel naar
het station om zeker de trein van 7u50 te halen. Nog net tijd genoeg om een koffie en een drankje te kopen …
en wijle weg.
Is de trein net vertrokken kom ik tot de conclusie dat mijn paraplu nog in ’t station ligt (als het nu seffes in
Brussel maar ni regent). Wat had je gedacht: een echte stortbui!!
Ik meld mij zeikende nat aan op het hoofdbestuur, men verwijst mij naar de juiste locatie. Daar toegekomen
krijg ik dan doodleuk te horen “de opleiding gaat niet door want de lesgeefster heeft zich vanmorgen ziek
gemeld. Je mag ofwel van hieruit werken of je kan terug naar je eigen bureau gaan.”
Ikke dus terug, nog altijd niet opgedroogd, naar het station (gelukkig is het nu over) en de trein op naar
Antwerpen.
Eén voordeel: ik kan straks om vier uur in mijne auto stappen zodat ik vroeg thuis ben.
Net voor mijn vertrek naar huis krijg ik telefoon van Franky dat de grote terrasplant is omgewaaid; resultaat:
bloempot stuk en terras vol zand (ondertussen natuurlijk slijk geworden!). Ikke dan maar ineens lang
Rijmenants om ne nieuwe pot te kopen; resultaat: toch weer laat thuis.
De plant ligt nog altijd van z’n stokje want ik had de moed niet meer om daar vandaag nog aan te beginnen …
moet morgen en overmorgen werken (zal dus nog even moeten blijven zoals het is).
En nu kruip ik onder de wol want ik ben doodmoe!
Een iets minder krasse Kris

Uilenleden schrijven ...


Vandaag was de busreis gepland naar Marke (Kortrijk). Maar voor zondag 9 februari zou het slecht weer
worden. Onze weermannen, zowel op VTM als VRT, verwachtten … een zware storm en raadden iedereen
aan die dag binnen te blijven.
Maar … de Ranstuilen zijn niet zo rap bang, die zijn wel wat gewoon wat het weer betreft.
Dus stonden ze om half acht op de parking van de Aldi. Toch waren er een 20-tal die het niet betrouwden en
afgezegd hadden … begrijpelijk! Eerlijk gezegd heb ook ik er even aan getwijfeld om mee te gaan. Maar we
zouden wel zien wat de dag ons bracht.
Op de autostrade was ’t uitzonderlijk rustig en we waren zo in Marke. Christel had voorgesteld om een uurtje
vroeger terug huiswaarts te keren want de zwaarte stormwinden werden ’s avonds verwacht.
In een cultureel centrum was het vertrek; een heel grote zaal met een groot cafetaria. Plaats in overvloed dus.
Wij vertrokken voor de 12km en het weer was droog maar er stond wel een strakke wind. Maar eens goed
uitwaaien heeft ook zijn charme, toch? Na 6km kwamen we aan de rustpost. We aten er een boterhammetje
maar toen we weer buitenkwamen verschoten we hoe sterk de
wind was toegenomen. Veiligheidshalve hebben we onze tocht
ingekort.
In de vertrek- en aankomstzaal aangekomen kwam de geur van
vers gebakken wafels ons tegemoet … Hoe goed was da !!!
Om 3 uur vertrokken we huiswaarts met nog steeds die zware
wind. Bij aankomst in Ranst kreeg ik nog een lift van een
vriendelijke Ranstuil. Tony bedankt.
Toen ik thuiskwam vielen de eerste druppels; later op de avond
brak de storm in alle hevigheid los en viel de regen met bakken uit
de lucht. Maar ik denk dat toen al de Ranstuilen al veilig en wel
thuis waren.
Alles bijeen was het een fijne dag en hadden de afwezigen, zoals
gewoonlijk, ongelijk.


YDA


9 februari 2020